काय असतं हे गाणं

काय असतं हे गाणं
लेखकाच्या लेखणीतून उतरलेलं भावनांचं भरीत
असतं हे गाणं
गायकाच्या कंठातून फुटलेला स्वर
असतं हे गाणं
एकटेपणात पण विश्वासाची साथ
असतं हे गाणं
पराभवाने भरलेल्या दुनियेत जिंकण्याची उमेद
असतं हे गाणं
चुकलेल्या वाटेवर मनात रंगलेली स्वप्नांची लाट
असतं हे गाणं
अर्थहीन जीवनात जगण्याची ओस
असत हे गाणं
बालपणीच्या गोष्टींचा आठवणींचा कप्पा
असत हे गाणं
आईच्या कुशीतल्या अंगाईची ऊब
असतं हे गाणं
बहिणीच्या लग्नात अश्रूंची धार
असतं हे गाणं
जात्यावरच्या दळनाला ओव्यांची मैफिल
असतं गाणं
पडद्यामागच्या कलाकाराचं  संपूर्ण जीवनच
असतं हे गाणं
लग्नाच्या वरातीत बेवड्याचा नागीण डान्स
असतं हे गाणं
निकालादिवशी विजयाचा गुलाल
असतं हे गाणं
वारकऱ्यांच्या दिंडीत नामस्मरणाचा जप
असतं हे गाणं
भजनावरच्या नाटकात कलाकाराचं सोंग
असतं हे गाणं

आठवतंय का मित्रा तुला

http://ajaypatil08.blogspot.com/2019/11/blog-post_24.html?m=1
आठवतंय का मित्रा तुला
आपण कुठं भेटलो होतो
कोण होतो काय होतो कसे होतो आणि का होतो
ना मला माहित होतं ना तुला
पण तरीही मला जवळ केलंस
का केलंस, कसं केलंस,कधी केलंस, कशासाठी केलंस
आठवतंय का मित्रा तुला
हे कधी तुला कळलं ना मला 👌

दिवसा मागे दिवस सरले
मैत्री आपली दाट झाली
लोकांच्या नजरेत आपण खुपत होतो
पण तरीही तू मला जवळ केलंस
का केलंस, कस केलंस, कधी केलंस
आठवतंय का मित्रा तुला
हे कधी तुला कळलं ना मला

जन्माला आला असशील तू परका म्हणून
पण राहिलो आपण सख्खे बनून
लोक विचार करत राहिले
यांची मैत्री एवढी अतूट कशी,
जणू कपला बशीची साथ तशी
त्या लोकांना काय कळणार हे नातं
कधी जुळलं, कुठं जुळलं, कसं जुळलं
आठवतंय का मित्रा तुला
हे कधी तुला कळलं ना मला

मनामध्ये होता एक आठवणींचा कप्पा
याच कप्प्यावर व्हायच्या आपल्या मोकळेपणाच्या गप्पा
आपण तासंतास एकमेकांजवळ
आपलं मन मोकळं करायचो
का करायचो, कधी करायचो, कुठं करायचो
आठवतंय का मित्रा तुला
हे कधी तुला कळलं ना मला

ज्या लोकांना दिला होता आपण
आपल्या मैत्रिपेक्षाही जास्त मान
त्याच लोकांनी भरले होते
खूपदा आपले कान
त्यांनी अफाट प्रयत्न केला
आपल्याला वेगळं करण्याचा
पण तरीही आपण जवळच राहिलो
का राहिलो कसं राहिलो, कशासाठी राहिलो
आठवतंय का मित्रा तुला
हे कधी तुला कळलं ना मला

ज्या लोकांनी आपल्याला वेगळं केलं
आपलं नातं संपवण्याचा प्रयत्न केला
ज्यांना आपलं नातं कुठं तरी खुपत होतं
पण त्यांच्या या कपटी भावनेला
आपली मैत्रीचं एक शस्त्र होतं
बग ना तेच लोक आपल्याला एकटं पाहिल्यानंतर
विचारतात दुसरा नमुना आहे तरी कुठं
पण आठवतंय का मित्रा तुला
ते तस का विचारत होते, कशासाठी विचारात होते
हे कधी तुला कळलं ना मला


आठवतंय का मित्रा तुला
आठवतंय का मित्रा तुला



अजय पाटील

patilajay771@gmail.com

भाऊबीज बहीण

कोण म्हणतं बहीण
ओवाळणी साठी ओवाळते
भावासाठी बिचारीचे
अंतःकरण तळमळते

भाऊरायाच्या रूपाने
माहेर येतं घरी
म्हणून येतात काळजा
आनंदाच्या सरी

या निमित्ताने तिला वाटत
भावाशी खूप बोलाव
माहेरच्या फांदीवर
क्षणभर तरी डोलाव

कशी आहेस ? एवढाच प्रश्न
सुखाऊन जातो
दुःखात सुद्धा एखाद-दुसरा
आनंद अश्रू येतो

साडी आणली का नोट
कोणी पहात नाही
भाऊ दिसे पर्यंत तिला
घास जात नाही

लग्न होऊन सासरी जाणं
खूप कठीण असतं
बाप नावाच्या आईला
सोडून जायचं असतं

उपटलेल्या रोपट्या सारखं
सोडावं लागतं माहेर
जन्मदात्या आई कडून
स्वीकारावा लागतो आहेर

वाटतो तितका हा प्रवास
सहज सोपा नसतो
भावासाठी काळजात एक
सुंदर खोपा असतो

रक्षाबंधन ,भाऊबीज हे
फक्त नाहीत सण
बहिणी साठी ते असतं
समाधानाचं धन

सुरक्षेचं कवच आणि
पाठीवरचा हात
बहिणींसाठी भाऊ म्हणजे
दुःखावरची मात

कुणीतरी आपलं आहे
भावनाच वेगळी असते
म्हणून बहीण दाराकडे
डोळे लाऊन बसते

रक्षाबंधन , भाऊबीज 
दिवस राखून ठेवा
आईच्या माघारी बहीणच
आई असते देवा

बहिणाबाई

नाते तुझे माझे नव्हते नवे
नाते तुझे माझे हे नव्हते ही जुने
क्षणातच मला दा म्हणालीस …
व मला माझी लाडकी बहीण मिळाली….. तुला न पाहता केली मी माझी..
खूप गोड आहे ग ही जादू प्रेमाची
मनात गवसतात हिच्या अनेक सूर
आहेस माझ्या काळजात का आहेस इतकी दूर
शब्दात आहे तुझ्या एक जादू
जी लावते वेड त्या प्रत्येक शब्दाचे…
कविता लिहीतेस तू जेव्हा……
गवसतात जणू तुझ्या अतंर्मनातील सूर
जेव्हा तू गालात हसतेस खूप गोड दिसतेस
न पाहिले कधी तूला मी..पण नकळतच मनात वसतेस
आज कळ्ले तुझ्यासारखी मैत्रीण कोणच नाही…अ.. माझी बहीण…
मनच काय माझे ह्र्दयही सांगते आहेस तू माझी लाडकी.

प्रेम कुणावर करावं

प्रेम आईवर कराव,
आईच्या ममतेवर कराव.
प्रेम वडिलांवर कराव,
वडिलांच्या कठोरतेवर कराव.
प्रेम आजी आजोबांवर कराव,
त्यांच्या संस्कारावर कराव.
प्रेम बहिणीवर कराव,
बहिणीच्या मायेवर कराव.
प्रेम भावावर कराव,
भावांच्या आधारावर कराव.
प्रेम प्रियसीवर कराव,
प्रियसीच्या लाजण्यावर कराव.
प्रेम मित्रांवर कराव,
मित्रांच्या सहवासावर कराव,
प्रेम शिवरायांवर कराव,
शंभू राजांसारख घडावं.

खरंच एक बहीण असावी

लहानपणी वाटे
एक बहिण असावी...
एक गोळी तीला चिमणीच्या दाताने तोडून द्यावी.
उरलेली अर्धीही तीलाच नंतर द्यावी.
एक बहिण असावी...
पाठीशी तीला घालताना आईची बोलणी खावी.
नंतर मात्र तीलाच एक ठेउन द्यावी.
एक बहिण असावी...
चीडवायला तीला फार मजा यावी.
पण रडू ती लागताच जिवाची घालमेल व्हावी.
एक बहिण असावी...
पहिल्या माझ्या पगारात तीला छान गिफ्ट आणावी.
आणि गिफ्ट हातात पडताच तिने वर पार्टीही उकळावी.
एक बहिण असावी...
असेच आणि बरेच नेहेमी मला वाटे.
एक बहिण असावी...
पण?
मला बहिण का नसावी?
त्यामुळे राखी पोर्णिमा माझी सूनी सुनी जावी....
आणि अचानक...
आयुष्यात माझ्या एक छोटुकलि यावी.
सख्खी नसेल तरिहि सख्ख्याहून सख्खी वाटावी.
एक बहिण यावी...
तीच्याशी बोलताना माझी सुख दुख्खे सांगावी...
सांगता सांगता तीचीही जाणून घ्यावी...
खरच घर मुलीशिवाय अपूर्ण असत .

माझ्या जिवलग बहिणीला शुभेच्छा रक्षाबंधनाच्या

💝 बहिणाबाई 💝

💝😘जीवनाच्या एका सुंदर
वाटेवर
वळणदार वळणावर ⏲️
एक एक पाऊल पुढे टाकत असताना
त्या सुंदर , कोमल अन प्रेमळ
मनाशी त्या व्यक्तीची माझी
भेट झाली🎁🎀💝

🎈जणू ईश्वराने त्याची सारी
शक्ती, सार वैभव, सार प्रेम 🌼
माझ्याकडे अलगद सुपूर्त केल 🎊
🎇जीवनभरासाठी 🌎
किती सुंदर, गोड अन बोलका
स्वभाव, प्रेमळ ते शब्द,
प्रेमळ ती हवी हवीशी वाटणारी
तिची साद,
😊तिचा तो हसरा चेहरा😍😘
😘वेदना चिंतांना क्षणातच दूर
करत
चेहर्यावरच प्रसन्नपणा,
टवटवीतपणा पुन्हा बहरून आणत

😥😥लहानपणी माझ ते कोवलं
मन आईकडे
हट्टच धरायचं
😣सख्खी अशी बहिण नाही म्हणून
मुसु मुसु रडायचो
मग ती हि म्हणायची
समजूत काढायची
एक अशी बहिण तुझ्यासाठी
हॉस्पिटल मधून नक्कीच😕
आपण आणायची
मग मी हि त्या बोलण्याने
आनंदून जायचो😜
खेळत बागडतच मग तसाच
पळत सुटायचो😋

आत्ता उरल्या त्या फक्त
आठवणी आणि फक्त आठवणीच
बहिणीच प्रेम काही मिळालच न्हवत


असा एकाकी पणा वाटत असताना
आपलस कुणीतरी असल्यासारखं
भर भरून प्रेम करणार,प्रेमळ नावाने
संबोधनार...काळजी करणार त्या
व्यक्तीच म्हणजेच मानलेल्या
त्या बहिणीच माझ्या जीवनात
आगमन झाल. 💐🌹🏵️

त्या प्रेमळ बहिणीला रक्षा बंधनाच्या हार्दिक हार्दिक शुभेच्या
तिच्या सर्व इच्छा - आकांशा पूर्ण होवोत ..सुख समृद्धीने तीच जीवन भरभरून जावोत.
नेहमी हसत खेळत आनंदित रहा.......!
🌹🥀🥀💝💝

तव्यावर भाकरी जोवर उलट सुलट भाजत नाही ,

तोवर ती फुलत नाही तसेच आयुष्याचे देखील आहे ,

जोवर सुख दुखाचे चटके जोवर बसत नाहीत तोवर ते हि खुलत नाही 

पुढे जाणारा माणूस कधीच कोणाला मागे खेचत नाही 

आणि मागे खेचणारा कधीच पुढे जात नाही ,

पाठीमागे बोलणार्यांना बोलूद्यात कारण , 

त्यांच्या आयुष्यातील वेळ काढून ते आपल्या विषयी बोलत असतात.

माणसांचा संग्रह करण इतक सोप नसत ,

जितक पुस्तकांचा संग्रह करण  असत कारण 

पुस्तकांचा संग्रह करण्यासाठी पैशांची गुंतवणूक करावी लागते तर 

माणसांचा संग्रह करण्यासाठी भावनांची कदर करावी लागते 

खिशाने श्रीमंत नसला तरी चालेल ,

पण मानाने श्रीमंत नक्की बना ..........

कारण कळस जरी सोन्याचा असला तरी ,

लोक मात्र दगडाच्या पायरीवरच नतमस्तक होतात.

खूप त्रास असतानाही प्रमाणिक राहणे,

संपत्ती आसताना हि साधे राहणे, 

अधिकार असतानाही नम्र राहणे ,

रागात असतानाही शांत राहणे, यालाच जीवनाचे व्यवस्थापन म्हणतात. 

बुद्धिबळ खेळतानाही एखादी चाल मागे घ्यावी लागते 

अगदी तसच आहे या आयुष्याच 

चाल मागे घेण म्हणजे हार पत्करण अस होत नाही ,

तुम्हीच बघा चार पावलं माग आल्याशिवाय लांब उडी मारता येत नाही

या जगाचा मी

  माझाच माझ्याशी कधी न झालेला संवाद 

हल्ली मी आरशात पाहायचं टाळतो कारण नसते प्रश्न उभे राहातात

माझेच डोळे मज़्यक़्कदे एका अनोळखी नजरेने पाहतात 

मला शब्दांचे ठावे दिसतात या निळ्याभोर आकाशात 

मग तुम्हाला दिसते ती कविता अवचित आलेली प्रकाशात 

मी मनसोक्त रडून घेतो घरात कोणी नसल्यावर 

मग सहज हसू येत चार चौघात बसल्यावर 

मी बोलताना जरी अडखळलो तरी माझे शब्द कागदावर स्पष्ट दिसतात

बोलायला गेलो तर वेडे तोंडातच लुडबुडतात

न सांगता समजण्यासारख आपलं नात आहे 

तुमच माझ्याकडे आणि माझ तुमच्याकडे मूर्खपणाच खात आहे 

तसं बघायला गेलं तर आपण सगळेच निरागस असतो पण कधी , जन्मानंतर थोडा वेळ 

मग सुरु होतो आपलाच आपल्याशी या बनेल आयुष्याचा खेळ 

आता न हसायच्या आधी मला जरा सराव करावा  लागतो 

मनावर झालेला तो घाव जरा दाबून धरावा लागतो             

आज मलाही कळून चुकलाय कोणी कोणाच नसत 

म्हणून  म्हणतो मित्रानो आई बाबांचा लाडका च मी मस्त 

त्याचीच सांगत करावी ज्याला आपण आवडतो 

नाहींतर आपण एखाद्यासाठी आपण आपला मौल्यवान वेळ दवडतो 

मी हि आता जश्यास तस वागायचं ठरवलंय 

तू किनारा गाठलास तर मिओ तुझ्यासोबत आहे 

जर तळाशी गेलास तर मी तुझ्या आगोदर 

कारण मित्रा आता या स्पर्धेच्या जगात तू तर माझा राहिलायस कुठ 

काही नाती तुतात नाहीत भावा ती आपोआपच तुटून जातात 

जशी बोटांवर रंग ठेऊन फुलपाखर सुटून जातात 

माझ्या तळहातावर एकदा फुलपाखरू येऊन बसल 

मी सवयीन मुठ वळवणार एतक्यात विश्वासान हसल 

ते तर बिचार मूक जनावर त्याला जर मनुष्याचा स्वभाव ओळखत असेल 

तर मी तर चालता बोलता तुमच्यातलाच एक भाग आहे 

तो आला आणि त्याचा हिस्सा घेऊन गेला पण 

जाता जाता मात्र लोकांना चर्चेसाठी किस्सा देऊन गेला 

एकदा देहाबाहेर येऊन मला माझ्या देहाकडे बघायचंय 

अशक्यातली गोष्ट आहे पण मला मझ्या देहासोबत जगायचंय 

 आत्ता अस काही वाटू लागलय मित्रा 

निळभोर  आकाश आता गदगदून काळवन्डलय 

आणि हिरमुसल होऊन माझ्या तनामानातन लवण्डलय 

एवढंच मला करायचंय

एवढंच मला करायचंय .

एवढंच मला करायचंय,

खूप काही सांगायचंय , खूप खूप बोलायचंय,

तुझ्या ओठांवरील हसू पुन्हा एकदा फुलवायचंय 

भेटू एकद्सा तुला मन तुझ मागायचंय 

जीवनातल सर प्रेम फक्त तुझ्या नावावर करायचंय 

एवढ एकाच माझ स्वप्न आहे फक्त तुझ्यासोबत जगायचंय 

तुझ्या डोळ्यातल्या अश्रुना माझ्या डोळ्यात जपायचंय 

लांबून का असेना पण फक्त तुला पाहायचंय 

तुझ्यासाठी मी अन माझ्यासाठी तू एकमेकांसाठी जगायचंय 

एकमेकांसाठी जगायचंय 

एकमेकांसाठी जगायचंय 

एवढंच मला करायचंय .

एवढंच मला करायचंय .

स्वर्गीय नर्तकाच्या नजरेने धुंडाळत होतो तुला

पण या आभासात तू दिसलीस , गालातल्या गालात हसलीस 

तिथच फसलीस, नकळत का असेना 

पण माझ्या मनात बसलीस 

माझ्या मनात बसलीस

माझ्या मनात बसलीस

आता मी आरश्यात पाहताना वाटत 

कि मी मला दिसणारच नाही 

इतका तुझा झाल्यावर 

मी माझ्यापाशी असणारच नाही 

नसते उगीच भास होतात

तू यायची असलीस कि 

मग डोळे म्हणतात 

हा भासच आहे तू येताना दिसलीस कि 

सुखलेली पाण पडतात ना

वारा सुटल्यावर 

तशी तुझी स्वप्न पडत राहतात 

मी डोळे मिटल्यावर 

नेमका जो विषय टाळायचा 

तोच आपण काढतो 

आणि वादाच्या रूपाने का होईना 

आपल्या भेटीचा वेळ वाढतो 

मला माझी हर मान्य आहे 

पण तू जिंकलीस अस होत नाही 

कारण डाव जरी तुझ्या हाती दिला तरी .

जिंकता तुला येत नाही 

तरसण्याचा अनुभव

आभाळ बरसतान मी घेतला
तु न्हवतीस तर
प्रत्येक थेंब माझ्या
अंगोपांगी रुूतला

तू अस काही पाहिलस 

कि वाटल खरच पाऊस पडायला हवा 

मी अंग चोरताना तुझा तो

धिटाईचा स्पर्श घडायला हवा 

चिंब भिजल्यावर तहान लागते न 

अगदी तास होत तुला भेटल्यावर 

तुलाच पाहत बसावस वाटत 

तुझ्या कुशीत मिटल्यावर 

तू चिंब भिजल्यावर 

तुझ्या गालावरचे थेंब

गालावरच राहायला तरसतात 

क्षणभर का असेना पण ते गुरुत्वाकर्षण विसरतात 

आभाळ बरसायाच थांबल 

झाड नितळत राहिली 

पण तुझ्या प्रेमाची लाट या मनावर 

वाहतच राहिली वाहतच राहिली 

तिथे मुक्याने प्राजक्त बरसतो 

पण तू तो कधी वेचत नाहीस 

तू माझ्या पर्यंत येतेस ग 

पण मिठी कधी मारत नाहीस 

थोडं तरी जगून घ्या

आयुष्यभर सोबत असून
जवळ कधी बसत नाही
एकाच घरात राहून आम्ही
एकमेकांस दिसत नाही

हरवला तो अपापसांतला
जिव्हाळ्याचा संवाद
एकमेकांस दोष देऊन
नित्य चाले वादविवाद

धाव धाव धावतो आहे
दिशा मात्र कळत नाही
हृदयाचे पाऊल कधी
हृदयाकडे वळत नाही

इतकं जगून झालं
पण जगायलाच वेळ नाही
जगतो आहोत कशासाठी
काहीच कसला मेळ नाही

क्षण येईल एक असा
घेऊन जाईल हा श्वास
अर्ध्यावरच थांबलेला असेल
हा जीवनप्रवास

अजूनही वेळ आहे
थोडं तरी जगून घ्या
सुंदर अश्या जगण्याला
डोळे भरून बघून घ्या
💞💞💞💞💞💞💞💞💞💞